ได้ความว่า จำเลยถูกนางจูขว้างปา ๒ ที อิฐหรือหินถูกจำเลย ๑ ก้อน จำเลยจึงใช้ปืนยิงถูกนายจูข้างหลังทลุภายในขาดใจตาย ดังนี้

ศาลฎีกาตัดสินแก้ศาลอุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยนั้น ไม่เรียกว่าป้องกันเกินกว่าเหตุ เพราะไม่ปรากฏว่าจำเลยตกอยู่ในความจำเปนที่ต้องป้องกันอันตรายอย่างไร และผู้ตายก็ถูกกระสุนปืนข้างหลังแสดงให้เห็นว่าผู้ตายได้หนีไปแล้ว จำเลยจึงยิงตาม ดังนี้ จำเลยได้ทำไปโดยบันดาลโทษะ ให้ ลงโทษจำเลยตามกฎหมายอาญา ม. ๒๔๙ - ๕๕ และคดีนี้ จำเลยเปนคนบังคับอังกฤษ คู่ความฎีกาได้แต่ในข้อกฎหมายปัญหาที่ว่ากิริยาของจำเลยเปนการป้องกันหรือไม่นั้น เปนปัญหาข้อกฎหมาย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา