โจทก์ฟ้องว่าได้กู้เงินนายฮวดและมอบรหัสให้ไว้ ขอให้จำเลยคืนรหัส นายฮวดปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นคู่สัญญากับโจทก์ โจทก์จึงยื่นคำร้องแก้และเพิ่มเติมฟ้องว่า โจทก์ไปขอกู้เงินนายฮวด ๆ ให้นางชุบภรรยาจัดการและลงนามเป็นคู่สัญญาและลงนามแทน และขอเรียกนางชุบเป็นจำเลยด้วย

คดีได้ความว่า นายฮวดจำเลยเป็นคนพิการตาบอดและเดินไม่ได้มาช้านาน ได้มอบให้นางชุบจำเลยผู้เป็นภรรยาจัดการกิจการบ้านเรือนแทน ตลอดจนการให้กู้ยืมจำนำ จำนองและรับไถ่ถอน โจทก์ได้พูดตกลงทำสัญญากู้เงินกับนายฮวดจำเลย แต่นายฮวดให้นางชุบจำเลยเซ็นชื่อในสัญญา การกู้รายนี้ได้มอบเครื่องฉุดรหัสให้เป็นประกัน ต่อมาโจทก์ได้นำเงินต้นและดอกเบี้ยไปชำระเพื่อขอเครื่องยนต์คืน จำเลยไม่ยอมรับชำระหนี้ และไม่ยอมคืน

ศาลชั้นต้นเห็นว่า ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า นางชุบมีความเกี่ยวพันในนิติกรรมรายนี้กับโจทก์อย่างไร ได้ความเพียงว่านางชุบเป็นสามีภรรยากัน กรณีย่อมผูกพันกัน ซึ่งไม่แจ้งชัดว่าผูกพันอะไรกัน โจทก์ไม่มีทางจะฟ้องร้องเอาอะไรจากนางชุบได้ส่วนนายฮวดจำเลยนั้น ฟ้องเดิมว่ากู้เงินจากนายฮวด แต่สัญญากู้ปรากฏว่ากู้จากนางชุบ โจทก์จะนำพยานมาสืบว่า นางชุบไม่ใช่ผู้ให้กู้แต่หากทำแทนนายฮวดสามีนั้นเป็นการสืบเพิ่มเติมเอกสาร เมื่อเอกสารการกู้ไม่ตรงกับที่โจทก์กล่าวในฟ้องเช่นนี้ ก็ไม่มีทางจะบังคับนายฮวดได้ จึงพิพากษายกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้โจทก์ชนะ แต่มีความเห็นแย้งว่าควรยกฟ้อง

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่า ตามคำฟ้องเดิม และที่ขอแก้ไขมีข้อความพอให้เข้าใจว่า โจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองในฐานะเป็นสามีภรรยาให้รับผิดร่วมกัน ฉะนั้นที่โจทก์นำสืบถึงพฤติการณ์ระหว่างจำเลยทั้งสองเพื่อแก่การรับผิด ย่อมสืบไม่ขัดกับประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 94 และถือว่านางชุบกระทำไปโดยได้รับความยินยอมจากนายฮวดจำเลยแล้ว หนี้รายนี้จึงถือว่าเป็นหนี้ที่เกิดขึ้นเนื่องจากการงานซึ่งสามีภรรยาทำด้วยกัน จำเลยทั้งสองจึงต้องรับผิดร่วมกันต่อโจทก์ จึงพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา