โจทก์ฟ้องว่า จำเลยรวม 7 คนปล้นทรัพย์นายหลีเจียวไปรวมราคา 869 บาท 50 สตางค์ ขอให้ลงโทษ

จำเลยให้การปฏิเสธอ้างฐานที่อยู่

ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยทั้ง 4 คนฐานปล้น

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลดฐานปรานีตาม มาตรา 59 ให้แก่จำเลยที่ 1, 2, 3 คงจำคุกคนละ 5 ปี จำเลยที่ 4 ให้ปล่อยตัวไปนอกนั้นยืนตาม

จำเลยทั้ง 3 ฎีกาขอให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

ศาลฎีกาเห็นว่า ที่จำเลยค้านว่าคำรับชั้นสอบสวนเพิ่มเติมมิได้แจ้งข้อหาให้จำเลยทราบ จะฟังคำรับมายันจำเลยไม่ได้นั้นข้อนี้ปรากฏว่าเมื่อสอบสวนจำเลยครั้งแรกพนักงานสอบสวนได้ปฏิบัติถูกต้องชอบด้วยวิธีพิจารณาแล้ว ไม่จำต้องปฏิบัติการนั้นซ้ำอีกเพราะเป็นเรื่องเกี่ยวเนื่องกันมา ผู้ถูกสอบสวนก็เป็นบุคคลเดียวกันได้ทราบเรื่องมาแต่แรกแล้ว วิธีพิจารณาก็มิได้บังคับให้ปฏิบัติทุกครั้ง ในที่สุดศาลฎีกาพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยทั้ง 4 คนตามมาตรา 301 ลดโทษจำเลยที่ 1, 2, 3 คงจำคุกคนละ 7 ปี นอกนั้นยืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา