โจทก์ฟ้องว่า เมื่อประมาณต้นเดือนกันยายน 2532 เวลากลางวันวันใดไม่แน่ชัดจำเลยได้กระทำชำเราผู้เสียหาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 277

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 277 วรรคสอง ให้ลงโทษจำคุก 14 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหายส่วนที่จำเลยฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์ไม่ได้ระบุวันกระทำความผิด ชั้นพิจารณาพยานโจทก์รวมทั้งผู้เสียหายก็ไม่ได้ระบุวันกระทำความผิดนั้นเห็นว่า ตามคำฟ้องของโจทก์ได้บรรยายไว้ว่า เหตุเกิดประมาณต้นเดือนกันยายน 2532 เวลากลางวัน วันใดไม่แน่ชัดนั้น เป็นการบรรยายฟ้องเกี่ยวกับวันกระทำความผิดพอที่จำเลยจะเข้าใจได้แล้วและในชั้นพิจารณาโจทก์ก็นำสืบเกี่ยวกับวันเกิดเหตุเช่นเดียวกับที่กล่าวในฟ้อง จำเลยเองก็นำสืบอ้างฐานที่อยู่ แสดงว่าไม่ได้หลงข้อต่อสู้แต่อย่างใด

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา