โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจขายสุรารัฐบาลโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตาม พ. ร. บ. ภาษีชั้นในแก้เพิ่มเติม พ. ศ. ๒๔๖๗ ม. ๔ และ พ.ศ. ๒๔๗๖ ม. ๘

ปรากฎว่าจำเลยเป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ขายสุรารัฐบาล แต่นำสุราไปยายตำบลอื่นโดยมิได้รับอนุญาต

ศาลล่างทั้ง ๒ พิพากษาให้ยกฟ้อง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าคำพรรณาฟ้องและคำขอื้ายฟ้องเป็นเรื่องกล่าวหาและขอให้ลงโทษจำเลยฐานขายสุราโดยมิได้รับอนุญาต มิได้กล่าหาในฐานขายสุรานอกสถานที่ที่ ได้รับใว้พิจารณาเพื่อลงโทษจำเลยฐานขายสุรานอกสถานที่ที่ได้รับอนุญาตนั้นได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา