ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดฐานยักยอก

ศาลอุทธรณ์กลับให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังว่าพะยานโจทก์เบิกความไม่สมเหตุผล

ทางพิจารณาได้ความว่า โจทก์ได้มอบเงิน ๘๙๐ บาทเพื่อให้จำเลยเอาไปให้ ค. บิดา โจทก์ที่กรุงเทพฯ ต่อมา โจทก์ทราบว่าค. ไม่ได้รับเงินรายนี้ จึงไปต่อว่า จำเลย จำเลยบอกว่าได้ให้บุตร์นำไปขอให้รอฟัง ต่อมา จำเลยรับรองว่าจะใช้เงินให้แลขอผัดเวลาใช้ ครั้นถึงเวลาจำเลยหาใช้เงินไม่โจทก์จึงรู้แน่ว่าจำเลยไม่ใช้ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอก

ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ยืนตาม ศาลเดิมให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา