ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 53, 69 (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2502 มาตรา 5 จำคุกคนละ 10 ปีริบของกลาง ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ไม่ริบม้าของกลาง จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยทั้งสองกระทำความผิดฐานมีฝิ่นดิบไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตตามโจทก์ฟ้อง

ที่โจทก์ฎีกาขอให้ริบม้าต่างของกลางเพราะเป็นทรัพย์ที่จำเลยทั้งสองใช้ในการกระทำความผิดนั้น เห็นว่า ข้อเท็จจริงปรากฏจากพยานโจทก์ว่าม้าต่างของกลางเป็นเพียงพาหนะที่จำเลยทั้งสองใช้ในการนำพาของกลางเท่านั้น มิได้ใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งการมีฝิ่นของกลางไว้ในความครอบครองแต่อย่างใด ม้าต่างของกลางจึงไม่เป็นทรัพย์ที่พึงต้องริบตามพระราชบัญญัติฝิ่นพ.ศ. 2472 มาตรา 69"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา