โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พุทธศักราช 2497 มาตรา 3

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่าคดีมีมูล ให้ประทับฟ้อง

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 ลงโทษจำคุก 1 ปี

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยไว้มีกำหนด 5 เดือนนอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า มีปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยเพียงข้อเดียวว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นคำพิพากษาลงโทษจำเลยในคดีนี้หรือไม่ ปรากฎว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นคำพิพากษาลงโทษจำเลยในคดีนี้หรือไม่ ปรากฎว่า คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าวได้ระบุชื่อโจทก์ในคดีนี้ถูกต้องแต่ระบุชื่อจำเลยเป็นนางสาวจิตรา สิงปราณี ซึ่งความจริงจำเลยคดีนี้มีชื่อว่านางสาวจิตรา สิริปาณี เห็นว่า แม้ในคำพิพากษาศาลอุทธรณ์จะระบุชื่อจำเลยดังกล่าวแต่ในเนื้อหาของคำพิพากษาก็วินิจฉัยถึงความผิดของจำเลยผู้ออกเช็คตามที่โจทก์ฟ้องในศาลชั้นต้น และศาลชั้นต้นมีคำพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดแล้ว ทั้งคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ก็วินิจฉัยตามประเด็นที่จำเลยยกมาอุทธรณ์ คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าวจึงเป็นคำพิพากษาลงโทษจำเลยในคดีนี้นั่นเอง เพียงแต่มีการพิมพ์ชื่อจำเลยผิดพลาดไปเท่านั้น หามีผลทำให้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ดังกล่าวเป็นโมฆะถึงกับจะต้องย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาพิพากษาใหม่แต่อย่างใดไม่

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา