คดีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทั้งสองร่วมกันส่งมอบกรรมสิทธิ์ที่ดินเนื้อที่ 16 ไร่เศษ ราคา 25,140,000 บาทแก่โจทก์ โจทก์นำเจ้าพนักงานศาลไปส่งหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องให้จำเลยที่ 2 แล้ว จำเลยที่ 2 ไม่ยื่นคำให้การในกำหนดศาลมีคำสั่งว่าจำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ 2ได้ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2534แต่ศาลชั้นต้นพิเคราะห์คำฟ้องโจทก์แล้วเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้วจึงให้งดการไต่สวนคำร้องขอยื่นคำให้การของจำเลยที่ 2 และงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้อง โดยวินิจฉัยว่าเป็นฟ้องซ้ำกับคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 237/2529 ของศาลชั้นต้นโจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าไม่เป็นฟ้องซ้ำและพิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามรูปคดี

ศาลชั้นต้นจึงได้ทำการไต่สวนคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การของจำเลยที่ 2 ฉบับลงวันที่ 11 ตุลาคม 2534 แล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้อง

จำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่ง

ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2

จำเลยที่ 2 ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "มีปัญหาต้องวินิจฉัยตามฎีกาของจำเลยที่ 2 ว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยที่ 2ยื่นคำให้การเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาหรือไม่ ได้ความว่าศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า จำเลยที่ 2 ขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยที่ 2ยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นคำให้การอ้างว่า จำเลยที่ 2 เข้าใจผิดว่าเจ้าหน้าที่ศาลปิดหมายเรียกและสำเนาคำฟ้องแทนการวางหมายแก่จำเลยที่ 2 ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งให้ยกคำร้องและไม่อนุญาตให้จำเลยที่ 2 ยื่นคำให้การตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 199 วรรคสอง จึงเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณาต้องห้ามมิให้อุทธรณ์คำสั่งนั้นในระหว่างพิจารณาตามมาตรา 226(1)ไม่ใช่คำสั่งที่ไม่รับคำคู่ความตามมาตรา 18 การที่ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์คำสั่งที่ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้จำเลยที่ 2ยื่นคำให้การจึงไม่ชอบ ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายกอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย"

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา เนติบัณฑิตยสภา