เดิมนางแหวนได้ทำสัญญาจำนำทีดินไว้กับโจทก์ ๘ ไร่ แต่มอบที่ให้เกินกว่า ๘ ไร่ ต่อมานางแหวนฟ้องขอไถ่ ศาลบังคับให้โจทก์รับเงินและคืนนา ๘ ไร่ให้ บัดนี้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่นานอกจาก ๘ ไร่ที่นางแหวนมอบให้โจทก์เมื่อครั้งจำนำกัน

ฎีกาตัดสินว่า คำพิพากษาในเรื่องก่อนไม่ตัดสำนวนนางแหวนที่จะต่อสู้ความในชั้นนี้ เพราะคำพิพากษาไม่ได้กล่าวว่าที่นานอกจาก ๘ ไร่ นั้นเปนกรรมสิทธิ์ของโจทก์ ๆ เข้าทำนาก็โดยอาศัยอำนาจของนางแหวน ไม่ใช่เข้าปกครองโดยปรปักษ์ นางแหวนยังมีกรรมสิทธิ์ในที่นั้นอยู่ จึงตัดสินยกฟ้องโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา