โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 1 น้ำหนัก 44.356 กรัม ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย โดยไม่ได้รับอนุญาต และมีกัญชาอันเป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 5 หนัก 1.550 กรัม ไว้ในความครอบครองโดยไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 15, 26, 66, 67, 76, 102 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา91 ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว และริบของกลาง

จำเลยให้การรับสารภาพในข้อหามีกัญชาไว้ในครอบครองแต่ปฏิเสธในข้อหามีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15, 26, 66, 76 ลงโทษฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 30 ปี จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสี่ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 78 คงจำคุก 22 ปี 6 เดือน ลงโทษฐานมีกัญชาไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาต จำคุก 4 เดือน และปรับ 600 บาท จำเลยรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 2 เดือนปรับ 300 บาท เรียงกระทงลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91 รวมจำคุก 22 ปี 8 เดือน ปรับ 300 บาท ไม่ชำระค่าปรับให้กักขังแทน โดยนับโทษต่อจากโทษจำคุก ของกลางริบ

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 15 วรรคสอง บัญญัติว่า การผลิต นำเข้า ส่งออก หรือมีไว้ในครอบครองซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท 1 คำนวณเป็นสารบริสุทธิ์ได้ตั้งแต่ยี่สิบกรัมขึ้นไปให้ถือว่า ผลิต ส่งออก หรือมีไว้เพื่อจำหน่าย บทบัญญัติดังกล่าวเป็นข้อสันนิษฐานโดยเด็ดขาด เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยมีเฮโรอีนซึ่งคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์หนักถึง 44.356 กรัม ไว้ในครอบครองเช่นนี้ จึงถือได้ว่า จำเลยมีเฮโรอีนดังกล่าวไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายแล้วจำเลยจะนำสืบหักล้างข้อสันนิษฐานดังกล่าวหาได้ไม่จำเลยจึงต้องมีความผิดตามโจทก์ฟ้อง

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา