คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๘ -๓๐๓-๒๖๘-๒๗๐

ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลคดีฟังข้อเท็จจริงว่า เดิมจำเลยชวนโจทก์ให้ไปปลูกโรงอยู่ในที่ดินซึ่งจำเลยครอบครองแลอาศัยอยู่ในที่ดินแลที่พักของรัฐบาล ต่อมาโจทก์จำเลยเกิดขัดใจกันขึ้น จำเลยพูดไส่โจทก์ให้รื้อโรงเรือนไปอยู่ที่อื่น โจทก์ว่ายังหาที่อื่นไม่ได้ รุ่งขึ้นจำเลยถือปืนมาด้วยแลส่งหนังสือให้ฉะบับหนึ่งบอกว่าเจ้าเมืองให้อำนาจจำเลย ฉะนั้นให้โจทก์ออกไปจากที่ โจทก์ขอผัด ต่อมาจำเลยก็ถือปืนเข้ามาพูดไล่อีก ภายหลังจำเลยไปร้องต่ออัยยการ ๆ เรียกโจทก์ไปบังคับให้ออกจากที่โจทก์จึงรื้อโรงไป

ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่าคดีโจทก์ยังไม่มีมูลเป็นความผิดทางอาญา จึงพิพากษาให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกาว่ารูปคดีดังนี้จำเลยต้องมีผิดทางอาญา

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างให้ยกฎีกาโจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา