เรื่องนี้จำเลยรับสารภาพว่าได้ขนเยื่อเคยขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน เพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีจริงตามฟ้อง โจทก์ทุกประการ

ศาลเดิมตัดสินปรับจำเลยตาม พ.ร.บ. ศุลกากร ม. ๒๗ กับริบของกลางตาม ม. ๓๔

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการที่จะริบของกลางได้ต้องปรากฎว่าจำเลยเจตนาหลีกเลี่ยงภาษีแต่ตามฟ้องไม่ได้ความเช่นนั้น แลจำเลยก็เปนคนต่างภาษา จะฟังคำรับนั้นว่าเปนจริงทุกเรื่องไปหาได้ไม่ ให้ศาลเดิมสืบพยานใหม่

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยในคดีนี้รู้ภาษาไทยดี แลจำเลยก็ไม่คัดค้านคำรับสารภาพของตน ทั้งคดีก็มีข้อที่จะพึงวินิจฉัยแต่เพียงว่าของกลางจะควรริบฤาไม่เท่านั้น ที่ศาลอุทธรณ์ตัดสินให้ย้อนสำนวนไปสืบพยานใหม่นั้นไม่ชอบให้ยกเสียให้ศาลอุทธรณ์ตัดสินเสียใหม่ตามรูปความ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา