โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าห้องโจทก์เดือนละ 10 บาท โจทก์ถูกประเมินภาษีค่าเช่าเดือนละ 30 บาท จึงเรียกค่าเช่าจากจำเลยตามจำนวนนี้ จำเลยไม่ยอมชำระจึงขอให้ขับไล่ และชำระค่าเช่าเดือนละ 30 บาท

จำเลยให้การว่าได้อาศัยห้องจากโจทก์โดยเสียค่าอาศัยเดือนละ 9 บาทโจทก์ไม่มีสิทธิเรียกค่าเช่า 30 บาท และจำเลยได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน

ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยต่อสู้ว่าอาศัยจึงไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าให้ขับไล่

จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ตามคำให้การแสดงว่าเป็นเรื่องเช่า จึงอ้างความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าได้ ให้ศาลชั้นต้นพิจารณาใหม่

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา