จำเลยรับส่งผ้าเชอร์ติ้งของโจทย์ แลได้ทำใบตราส่ง (บิลออฟเลดิง) ให้ไว้แก่โจทย์ มีใจความว่า "หีบห่ออันมีค่านั้น เจ้าของเรือจะไม่ต้องรับผิดชอบ เว้นแต่จะได้เสียค่าระวางตามราคาของสิ่งของนั้น ๆ แลต้องเขียนบอกจำนวนสิ่งที่บรรจุอยู่ แลราคาลงในใบบรรทุก……หีบห่ออันมีค่านั้นหมายความว่า หีบห่อ ๑ มีราคาเกินกว่า ๕๐๐ เหรียญ" ปรากฏว่าโจทย์ไม่ได้แสดงราคาไว้เมื่อบรรทุกของลงเรือ แลของนั้นมีราคาเกินกว่า ๕๐๐ เหรียญ แลได้หายไปในระหว่างทาง

ฎีกาตัดสินว่า ข้อสัญญาที่กล่าวนั้นเป็นข้อสัญญาที่ไม่เกินสมควร ตามนัยฎีกาที่ ๙๒๙/๒๔๖๗ กับคดีอังกฤษดังปรากฏอยู่ในคำพิพากษา จำเลยไม่ต้องรับผิดในเรื่องผ้าที่หายนี้แต่อย่างใดเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา