คดีนี้ได้ความว่า โจทก์ได้ทำหนังสือสัญญากู้เงินมอบที่นามือเปล่าให้ทำต่างดอกเบี้ย และยอมให้เบิกนาที่เป็นป่าต่อไปอีกโจทก์จะนำเงินมาไถ่คืนในกำหนด 3 ปี และให้ค่าเบิกนาในราคาสูงตามที่ต้องการ ถ้าเกิน 3 ปีไม่ไถ่ยอมยกที่นาให้ ครั้นครบกำหนด 3 ปี โจทก์หานำเงินมาไถ่ไม่ เพิ่งมาขอไถ่เมื่อพ้นกำหนดสัญญาแล้วหลายปี

ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันว่า ที่พิพาทเป็นที่มือเปล่า จำเลยได้ครอบครองเพื่อตนเอง เมื่อพ้นกำหนดสัญญามากกว่าปีที่พิพาทย่อมตกเป็นสิทธิ โจทก์ฟ้องขอไถ่ไม่ได้ พิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฎีกา ในข้อกฎหมายว่า ข้อกำหนดระยะเวลาแห่งสัญญากู้เป็นโมฆะโจทก์มีสิทธิไถ่ถอน

ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องขอไถ่หรือขอคืนไม่ได้ อ้างฎีกาที่ 308/2490 พิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา