ได้ความว่า ว.แล น. เมาสุราเอะอะมาแล้วเอาไม้ตี ย. ถูกขมับล้มลง ผู้ใหญ่บ้านจึงร้องให้คนช่วยจับ จำเลยถือหอกวิ่งไล่ ว. แล น. ไปกับคนอื่น ๆ ว. แล น. หันกลับมาฟัน ค. ในเวลามืดแลชุลมุนกัน จำเลยเอาหอกแหงไปเพื่อจะช่วยป้องกัน ค. แต่หอกไปถูก ค.ล้มลง แล้วจำเลยก็วิ่งไล่ ว. แล น. ต่อไป

ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าการที่จำเลยทำไปก็เพื่อช่วย ค. ให้พ้นจากอันตราย แลไม่มีเจตนาจะทำร้าย ค. เลย จำเลยไม่ควรมีผิดตามมาตรา ๔๓

ศาลฎีกาตัดสินวางหลักดังนี้ จำเลยทำตามคำสั่งเจ้าพนักงาน ครั้นผู้ร้ายต่อสู้แลได้ทำร้าย ค. จำเลยจึงเอาหอกแทงเพื่อป้องกันชีวิตร์ ค. แต่หากว่าแทงผิด หอกไปถูก ค. ตายได้ชื่อว่าจำเลยทำการป้องกันพอสมควรแก่เหตุตามมาตรา ๕๐ จะลงอาญาแก่ จำเลยไม่ได้

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา