จำเลยต้องหาว่าลักเหล็กแหนบรถไฟ ศาลชั้นต้นลงโทษแต่ศาลอุทธรณ์ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าตำรวจได้ยินเสียงปังก็เห็นจำเลยถือแผ่นเหล็กอยู่ข้างรถ แล้วโยนลงน้ำ เหล็กนี้มีรอยหักใหม่ สวมลงรอยกับแหนบที่หักข้อที่จำเลยอ้างพยานเพิ่มเติม (ซึ่งจะสืบว่าเหล็กนี้แข็งโยกไม่ได้ต้องอาศัยเครื่องมือ) ศาลฎีกาเห็นว่าไม่ปรากฏว่าพยานที่อ้างนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญมีความรู้พิเศษอย่างใดจึงไม่ต้องฟังความคิดของพยาน แต่ศาลฎีกาเชื่อข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้หักแล้วจริง จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา