ได้ความว่า จำเลยมีน้ำสุราเถื่อน 20 เซ็นติลิตร กับลูกแป้งเชื้อสุราเถื่อน60 ลูกไว้เพื่อต้มกลั่นสุราโดยมิได้รับอนุญาตศาลชั้นต้นลงโทษจำเลย ตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในจุลศักราช 1248 มาตรา 38 แก้ไขเพิ่มเติม 2476 มาตรา 7-8 และพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2486 มาตรา 16-19 ให้รวมปรับ 50 บาท

ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า มาตรา 38 แห่งพระราชบัญญัติภาษีชั้นในจุลศักราช 1248 ได้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน แก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ. 2476 มาตรา 7 แล้วให้ปรับ 160 บาท

จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยมีน้ำสุราเพียง 60 เซ็นติลิตร และมีลูกแป้ง 60 ลูกนั้น จะเอาผิดจำเลยตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในจุลศักราช 1248 มาตรา 38 ไม่ได้ แม้จำเลยจะรับว่ามีไว้เพื่อต้มกลั่นทำน้ำสุราก็ดี แต่เป็นผิดตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม 2476 มาตรา 8 ซึ่งมีโทษปรับไม่เกิน 160 บาท ส่วนการมีลูกแป้ง 60 ลูกเป็นผิดตามพระราชบัญญัติภาษีชั้นใน พ.ศ. 2486 มาตรา 16 ซึ่งมีโทษปรับไม่เกิน 200 บาท พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ให้ลงโทษจำเลยตามบทกฎหมายที่กล่าวแล้ว

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา