โจทย์ฟ้องขอให้ส่งตัวจำเลยไปอยู่ต่างจังหวัดโดยอ้างว่าต้องโทษมาแล้ว ๓ ครั้ง ศาลคดีต่างประเทศยกฟ้อง อ้างเหตุว่า (๑) โจทย์ยื่นฟ้องเมื่อจำเลยพ้นโทษครั้งที่สุดแล้ว ไม่ได้รวมมากับฟ้องเดิม แล (๒) จำเลยไม่ใช่คนในบังคับสยามแต่กำเนิด พระราชบัญญัติเนรเทศ ศก ๑๓๑ มาตรา ๑ ก็ให้อำนาจเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกคำสั่งเนรเทศได้อยู่แล้ว

ฎีกาตัดสินว่า เหตุในข้อ ๑ ของศาลคดีต่างประเทศนั้น ได้มีคำพิพากษาฎีกาที่ ๔๒๐/๕๙ เปนแบบอย่างแล้ว ไม่จำเปนต้องฟ้องรวมกันกับฟ้องเดิม จะฟ้องใหม่เมื่อใดก็ได้ ใน ๒ เห็นว่าไม่มีบทกฎหมายแห่งใดบัญญัติให้เล็งเห็นได้ว่าพระราชบัญญัติดัดสันดานคนจรจัดนี้ไม่ใช้สำหรับคนที่มิใช่กำเนิดในบังคับสยาม จึงตัดสินตามศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ ซึ่งบังคับให้ส่งตัวจำเลยไปต่างจังหวัดมีกำหนด ๗ ปี ฯ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา