โจทย์ฟ้องว่า ล. กับ ก. มีอาวุธเข้าแย่งชิงพระของ ช. แลทำร้าย ช.

ก. ให้การว่า ช. เอาพระมาให้ ก. ดู ก.จำได้ว่าเป็นพระของตน จึงเอาอมไว้ในปาก จึงได้เกิดแย่งพระกันขึ้น ส่วน ล. เป็นแต่ผู้ห้าม

ศาลฎีกาตัดสินว่า การที่จำเลยเอาพระซึ่งอยู่กับ ช. มาโดยจำเลยถือว่าเป็นของจำเลยนั้นเป็นแต่เรื่องเถียงกรรมสิทธิ ไม่เป็นการลักทรัพย์ฤาแย่งชิงทรัพย์ ให้ยกฎีกาโจทย์เสีย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา