คดีนี้มารดาโจทก์กับจำเลยได้ทำสัญญากรมธรรม์ขายฝากที่นาตั้งแต่ พ.ศ.๒๔๕๘ จนถึงวันฟ้องนี้เกิน ๑๐ ปีแล้ว โจทก์จึงฟ้องขอให้ที่เปนสิทธิ

จำเลยต่อสู้ว่ากิริยาที่ประพฤติต่อกันเปนจำนอง โดยเสียดอกเบี้ยให้มารดาโจทก์และปกครองทำนาต่อมา

ฝ่ายโจทก์เถียงว่าการที่จำเลยทำนาก็เพราะเช่าจากมารดาโจทก์ แต่โจทก์ไม่มีหนังสือสัญญาเช่ามาแสดง

ศาลเดิมฟังว่าจำเลยทำนาโดยเสียดอกเบี้ยให้มารดาโจทก์ กิริยาเปนจำนอง นาไม่ตกเปนกรรมสิทธิแก่โจทก์

ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยเช่านาจากมารดาโจทก์ทำ กิริยาเปนขายฝาก ให้นาตกเปนสิทธิแก่โจทก์

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลเดิม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา