เรื่องนี้ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ว่าคดีทำผิดภาษีชั้นในนั้น ตาม พ.ร.บ. แก้ไขภาษีชั้นใน พ.ศ. ๒๔๕๙ มาตรา ๓ บัญญัติให้พิจารณาอย่างคดีอาญาทั้งปวงแลไม่ให้เรียกค่าธรรมเนียมจากโจทก์จำเลย เพราะฉะนั้นถึงเจ้าภาษีไม่ได้มอบคดีให้อัยการฟ้อง อัยการก็มีอำนาจฟ้องได้ เพราะอัยการเปนทนายรัฐบาลในคดีอาญาอยู่โดยพระธรรมนูญ ฎีกาที่ ๙๖๑/๒๔๕๖ ที่ว่าอัยการจะฟ้องได้ต่อเมื่อเจ้าภาษีได้มอบอำนาจนั้น พระราชบัญญัติแก้ไขภาษีชั้นใน พ.ศ. ๒๔๕๙ มาตรา ๓ ลบล้างเสียแล้ว ให้ย้อนสำนวนให้ศาลอุทธรณ์พิจารณาข้อเท็จจริงใหม่ แลตัดสินไปตามกฎหมาย ฯ

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา