โจทก์ฟ้อง ขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91

จำเลยให้การปฏิเสธ

ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 มาตรา 4 จำคุก5 เดือน คำขอนอกจากนี้ให้ยก

จำเลยอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การออกเช็คที่จะมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534มาตรา 4 นั้น ต้องเป็นการออกเช็คเพื่อชำระหนี้ที่มีอยู่จริงและบังคับได้ตามกฎหมาย โจทก์มีผู้เสียหายเบิกความว่า จำเลยกู้เงินจากโจทก์ไปรวม 80,000,000 บาท เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม 2535 และออกเช็คเอกสารหมาย จ.5 ให้โจทก์ในวันดังกล่าว แต่ตอนตอบทนายจำเลยถามค้านกลับเบิกความว่า เพิ่งมอบเงินให้แก่จำเลยในวันที่ 10 สิงหาคม 2535ดังนั้น ก่อนที่จำเลยออกเช็คให้โจทก์ จึงยังไม่มีหนี้ที่ต้องชำระต่อกัน การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามบทกฎหมายดังกล่าว

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา