ได้ความว่ากำนันได้รับตัวผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ร้ายลักโคจากเจ้าทรัพย์ แล้วมอบให้จำเลยซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านนำส่งอำเภอ ในระหว่างทางจำเลยผู้นี้ได้พูดจาไกล่เกลี่ยอย่าให้เจ้าของโคเอาความ โดยคืนโคให้เจ้าของไป แล้วเรียกเอาเงิน ๔ บาทจากเจ้าของโคและปล่อย พ. ผู้ต้องหาไปโดยทางทุจจริต

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าพฤตติการณ์เช่นนี้จำเลยต้องมีผิด แม้ความจริงจะปรากฎว่า พ. ไม่ได้หลบหนี และภายหลังเจ้าทรัพย์จะไม่เอาความก็ดี จำเลยก็ไม่พ้นผิด ให้ลงโทษตามมาตรา ๑๖๘ จำคุก ๑ ปียืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา