ได้ความว่าจำเลยที่ ๑ ได้ปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานไปจับผู้กระทำผิดฐานฆ่าสุกร โดยไม่ได้รับอนุญาต ได้ตัวแล้วจึงนำส่งจำเลยที่ ๒ ซึ่งทางการส่งออกไป จำเลยที่ ๒ ได้สอบถามปากคำผู้ต้องหาและทำบันทึกไว้ แต่ในระหว่างนั้นไม่ปรากฎว่าจำเลยที่ ๒ ได้จัดการอย่างใดกับผู้ต้องหาจนวันรุ่งขึ้นนายอำเภอไปตรวจท้องที่จึงได้นำตัวผู้ร้องหามมาส่ง

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าสำหรับจำเลยที่ ๑ นั้นต้องมีความผิดฐานปลอมตัวเป็นเจ้าพนักงานตามมาตรา ๑๒๗ จำคุก ๖ เดือน ส่วนจำเลยที่ ๒ นั้นเห็นว่าตามพฤตตติการณ์ข้างต้นเป็นเพียงหละหลวมต่อหน้าที่ราชการ ยังไม่พอจะเรียกว่ามีเจตนาจะช่วยเหลือผู้กระทำผิดได้ จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา