จำเลยจอดเรือยนตร์ของจำเลยซ้อนลำกัน นอกแนวเรืออื่นในลำแม่น้ำยมหน้าตลาดธานีอันเป็นแม่น้ำเล็ก โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.การเดินเรือในน่านน้ำสยาม ม.๔๔,๕๑

ศาลชั้นต้นเห็นว่า ม.๔๔ ที่ห้ามจอดเรือซ้อนลำนั้นเป็นบทบัญญัติห้ามแต่ลำน้ำที่ประกาศกำหนดเขตต์ท่าแล้วเท่านั้น ไม่กินความถึงลำน้ำทั่วไป พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าข้อความใน ม.๔๔ นั้นเองแสดงความมุ่งหมายอยู่ในตัวว่าเป็นบทบัญญัติทั่วไป เช่น คลองเล็กที่เป็นทางสัญจรของเรือต่าง ๆ ไม่จำกัดฉะเพาะแต่ในเขตต์ท่าเท่านั้น พิพากษากลับให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.เดินเรือในน่านน้ำสยาม ม.๔๔-๕๑

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา