ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ได้ตกลงขายเกวียนและโค ๒ ตัวให้จำเลย แต่ผัดจะไปโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณ์กันวันหลัง หาใช่เป็นเรื่องที่โจทก์เอาโคและเกวียนนั้นไปฝากจำเลยไม่

ศาลชั้นต้นตัดสินยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่าการซื้อขายโคนั้นเป็นโมฆะจริง แต่ไม่ถือว่าการซื้อขายรายนี้เสียไปเพราะโจทก์ผัดว่าจะไปโอนตั๋วพิมพ์รูปพรรณให้ในวันหลัง จึงพิพากษายืน

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าข้อที่โจทก์ฎีกาว่าศาลล่างวินิจฉัยข้อเท็จจริงคลาดเคลื่อนนั้นเป็นข้อเท็จจริง ส่วนการซื้อขายโคและเกวียนนั้นเห็นว่าไม่เป็นโมฆะ เพราะสัญญาเช่นนี้เป็นเพียงสัญญาจะซื้อขายไม่จำต้องทำตามแบบอย่างใดไม่ พิพากษายืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา