ช. จำเลยเปนปลัดอำเภอ โจทก์เปนพลตำรวจวัน ๑ มีงานที่วัด ช. และโจทก์ได้ไปที่งานนี้โจทก์ไม่ได้แต่งเครื่องแบบและเมาสุราก่อเหตุด่าและขู่จะทำร้าย ม. ซ. ไปบอก โจทก์ว่าเมาก็ให้กลับเสียโจทก์ไม่ยอมไป ช. จับแขนโจท ๆ กลับต่อย ช. แล้วก็เกิดชกต่อยต่อสู้กัน ช. ถูกโจททำร้ายตามร่างกาย ๑๑ แห่งโจทมีรอยฟกบวม ๔ แห่งเท่านั้น

ศาลจังหวัดตัดสินว่า ช. มีผิดตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓

ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องโจทก์

ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ช. ไม่มีความผิดเพราะ ช. ทำการตามหน้าที่และป้องกันตัว

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา