โจทฟ้องว่าจำเลยเปนเจ้าพนักงานขับรถไฟสายจากสถานีหาดไหย่ไปยังสถานีปะดังเบศานอกราชอานาจักร ได้ส่งยาสูบชนิดต่าง ๆ รวมทั้งสิ้น ๖๕๐ ห่อ ราคา ๒๐๓๔.๔๖ บาท ออกไปยังสถานีปะดังเบซาโดยมิได้รับอนุญาตจากรัถมนตรีว่าการกะซวงพานิชหรือผู้ที่รับมอบหมายซึ่งเปนเจ้าพนักงาน

สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามบทกดหมายที่โจทอ้าง แต่ลงโทสตาม พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปนอกและนำเข้ามาไนราชอานาจักรซึ่งสินค้าบางหย่าง พ.ส.๒๔๘๒ มาตรา ๓,๙. ซึ่งเปนบทหนัก ปรับ ๕๐๐๐ บาท ของกลางริบ

จำเลยดีกาว่า (๑) ฟ้องโจทเคลือบคลุม (๒) การตรวดค้นยาสูบรายนี้ เจ้าพนักงานมิได้บันทึกการค้น จะไช้ยันจำเลยไม่ได้ (๓) ข้อเท็ดจิงไนทางพิจารนาต่างกับข้อเท็ดจิงที่กล่าวไนฟ้อง โดยไนฟ้องว่าเกิดเหตุเวลา ๑๘.๐๐ น.เสส แต่ปรากดว่าเกิดเหตุเวลา ๑๗.๐๐ น. (๔) จำเลยนำยาสูบไปเพียงสถานีปะดังเบซา แม้พ้นเส้นพรมแดนได้แล้วก็จิง แต่ยังไม่ล่วงพ้นด่านสุลกากรไทยยังถือไม่ได้ว่า จำเลยส่งยาสูบออกนอกประเทส (๕) ความผิดของจำเลยไม่เข้ากดหมายอื่นนอกจาก พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ส.๒๔๘๖ แต่โจทมิได้ฟ้องตาม พ.ร.บ.ยาสูบ

สาลดีกาเห็นว่า (๑) ฟ้องโจทไม่เคลือบคลุม (๒) การตรวดค้นรายนี้ได้กะทำโดยอำนาจของเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่ฝ่ายสุลกากร มิไช่ตามวิธีการแห่งประมวนกดหมายวิธีพิจารนาความอาญา แม้จะมิได้มีบันทึกการค้น โจทก็พิสูจน์ความผิดของจำเลยโดยพยานบุคคลที่รู้เห็น (๓) เปนแต่การประมานเวลาไกล้เคียงกัน หาทำไห้ข้อเท็ดจิงเปลี่ยนแปลงไปไม่เรียกไม่ได้ว่าข้อเท็ดจิงต่างกัน (๔) สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์ ได้ชี้ขาดข้อเท็ดจิงแล้วว่า จำเลยได้ส่งยาสูบออกนอกประเทสแล้ว (๕) การกะทำของจำเลยเปนความผิดตามกดหมายที่โจทอ้างทุกประการแล้ว ไม่มีข้อความอันไดที่ขะชี้ว่า การนำยาสูบอันเปนสิ่งอุตสาหกัมออกไปนอกราชอานาจักรไม่เปนความผิดตาม พ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกไปนอกและนำเข้ามาไนราชอานาจักรซึ่งสินค้าบางหย่าง พ.ส.๒๔๘๒ ของกลางรายนี้ จึงเปนของต้องห้ามต้องจำกัดตาม พ.ร.บ.สุลกากร ความผิดของจำเลยต้องด้วยกดหมายหลายบท พิพากสายืนตามสางล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา