ข้อเท็จจริงได้ความว่าเครื่องพิมพ์ของหลวงหายไป ผ.ได้รับบัญชาจากนายให้ไปไถ่กับจำเลย ครั้นถึงที่แห่งหนึ่งมีคนมอบเครื่องพิมพ์ให้แก่ ผ. และจำเลยได้ขอให้ช่วยขนลงเรือที่ ผ.จ้าง ภายหลังจำเลยใช้มีดขู่ ผ.จะเอาเงิน ผ.กลังโดดเรือหนี จำเลยแจวเรือกลับเอาเครื่องพิมพ์ไปด้วย ดังนี้

ศาลล่างทั้ง ๒ ตัดสินว่าจำเลยชิงทรัพยลงโทษได้ ๕ ปี

จำเลยฎีกาเปนข้อกฎหมาย

ศาลฎีกาเห็นว่า ตั้งแต่เครื่องพิมพ์ลงเรือเครื่องพิมพ์นั้นได้กลับมาอยู่ในความอยู่ในปกครองของ ผ. ซึ่งเปนผู้ว่าจ้างเรือไปทำแทนเจ้าของ การที่จำเลยทำไปจึงมีผิดฐานชิงทรัพย์ตาม ม.๒๙๙ ให้จำคุก ๕ ปี

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา