ได้ความว่า ส. เป็นภรรยาจำเลยในวันเกิดเหตุ จำเลยตามไปพบผู้ตายกับ ส. นอนตะแคงหน้าเข้าหากัน และกอดกันหลับอยู่ที่บนเรือนของ อ. จำเลยจึงใช้มีดดาบฟันผู้ตายและ ส.๓ ที ปรากฏว่า ส. มีบาดเจ็บผู้ตายถึงแก่ความตายอยู่บนเรือนนั้นเอง

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเข้าลักษณป้องกันเกียรติยศและชื่อเสียง แต่จะถึงขนาดพอที่จะฟังว่าสใควรแก่เหตุหรือไม่นั้นจะต้องพิจารณาเป็นเรื่อง ๆ ไป และเห็นว่าคดีนี้เป็นการกระทำเกินสมควรแก่เหตุ เพราะคนทั้ง ๒ หลับอยู่มิได้กำลังทำอะไรกัน จำเลยฟันอย่างแรงหลายที บ้านนั้นก็เป็นบ้านของผู้อื่น ประกอบกับเหตุผลโดยทั่ว ๆ ไป ด้วย จึงพิพากษาให้ลงโทษจำเลยตาม ม. ๕๓ - ๒๔๙

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา