เดิม พ.จำเลยเคยต้องโทษจำคุก ๗ ปี ฐานทำร้ายร่างกาย พ้นโทษเมื่อ พ.ศ.๒๔๖๕ ครั้น พ.ศ.๒๔๖๗ จำเลยสองคนนี้สมคบกันใช้อาวุธปืนซึ่งไม่ได้จดฐเบียรยิง ถ.คนละ ๑ นัด แต่ไม่ถูก โจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษแลเพิ่มโทษ

ศาลล่างตัดสินจำคุกจำเลยฐานพยายามฆ่าคนโดยเจตนาคนละ ๑๐ ปี กับปรับฐานมีปืนไม่ได้จดฐเบียรอีกคนละ ๑๐๐ บาท ปืนของกลางให้ริบฉะเพาะตัว พ.ให้เพิ่มโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๗๓ อีกกึ่งหนึ่ง คงจำคุก พ. ๑๕ ปี แลปรับ ๑๕๐ บาท

ฎีกาตัดสินว่า ที่ศาลล่างให้เพิ่มโทษปรับ พ. จำเลย กึ่งหนึ่งตามมาตรา ๗๓ ยังไม่ชอบ เพราะความผิดที่ พ.ได้กระทำครั้งหลังนี้ ไม่เข้าอยู่ในบทซึ่งจำแนกไว้ในมาตรา ๗๓ จึงแก้ฉะเพาะข้อเพิ่มโทษปรับเปนเพิ่ม ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๒ คงรวมโทษปรับ พ.จำเลยเปนเงิน ๑๓๓ บาท ๓๓ สตางค์ นอกจากนี้ยืนตามศาลล่าง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา