ได้ความว่าที่ดินหมาย ก.นี้เดิมเป็นของโจทย์ โจทย์ถางป่าทำเป็นนาอยู่ ๒ ปี แล้วโจทย์ละทิ้งรกร้างให้เป็นป่ามาประมาณ ๕ ปี เมื่อเดือน ๖ พ.ศ. ๒๔๖๗ จำเลยร้องขอจับจอง เจ้าพนักงานได้ปิดประกาศโฆษณาแล้ว ไม่มีผู้ใดคัดค้านจนพ้นกำหนด ๓๐ วัน ครั้นเดือนยี่ พ.ศ.๒๔๖๗ ซึ่งภายหลังประกาศถึง ๙ เดือน โจทย์ได้ลงมือทำ จำเลยก็นำเจ้าพนักงานไปห้ามปราม แลในต้นปี พ.ศ. ๒๔๖๗ นั้นจำเลยได้ให้ญาติของจำเลยถางป่าทำเป็นนาตลอดมา

ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณว่า ให้ที่หมาย ก. เป็นของจำเลย

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา