ได้ความว่า อ.ภรรยาจำเลยที่ ๑ ได้กู้เงินโจทก์ไป ๒๐๐๐ บาท เอาไปซื้อรถยนต์เพื่อรับจ้างบรรทุกสิ่งของแต่จำเลยที่ ๑ มิได้รู้เห็นยินยอมด้วย ครั้น อ.ตายลง โจทก์จึงฟ้องขอให้จำเลยซึ่งเป็นผู้รับมฤดกใช้ต้นเงินแลดอกเบี้ย มีปัญหาว่าจำเลยที่ ๑ จะต้องรับผิดหรือไม่

ศาลฎีกาเห็นว่า นิติกรรมที่ อ.ทำโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสามีนั้นเป็นโมฆียะกรรม แต่นิติกรรมนั้นย่อมสมบูรณ์ในทรัพย์สินส่วนตัวของ อ.เมื่อจำเลยที่ ๑ เป็นผู้รับมฤดก อ.แลเป็นผู้จัดการมฤดกด้วยก็มีหน้าที่ต้องเอาทรัพย์สินส่วนตัวของ อ. ใช้หนี้โจทก์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา