ได้ความว่าจำเลยทำสัญญาจะซื้อที่นาจาก ส. ๆ เรียกเงินมัดจำเพิ่มเติมอีก ๒๐๐๐ บาท จำเลยไม่มีเงิน จึงทำหนังสือสัญญากู้ขึ้นฉะบับหนึ่ง ในนามของโจทก์ซึ่งเป็นบุตร์เลี้ยง ส. เป็นผู้ให้กู้ ส. จึงทำใบรับเงินมัดจำเพิ่มเติมอบให้จำลย ปรากฏว่าในที่สุดการซื้อขายที่นารายนี้ไร้ผล โดยผู้ขายไม่อาจส่งมอบที่นาให้จำเลยได้ โจทก์จึงฟ้องเป็นคดีนี้เรียกเงินจากจำเลยตามสัญญากู้

ศาลฎีกาเห็นว่าตามพฤตติการณ์ถืได้ว่าได้มีการส่งมอบทรัพย์ที่ยืมกันแล้ว การที่จำเลยได้รับใบรับเงินมัดจำเพิ่มเติมก็แสดงให้เห็นว่าจำเลยได้รับประโยชน์จากหนังสือสัญญากู้รายพิพาทนี้แล้ว จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ที่ให้จำเลยใช้เงินตามฟ้าอง

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา