โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นบุตรของนายฟู เกิดแก้ว อันเกิดกับนางกลม ส่วนจำเลยเป็นบุตรของนายฟูเกิดกับนางไหล เป็นทายาทมีสิทธิได้รับมรดกของนายฟูคนละครึ่ง ก่อนถึงแก่กรรม นายฟูมีที่ดิน ๑ แปลง จำเลยยื่นคำร้องขอรับมรดกที่ดินแปลงนี้แต่ผู้เดียว แต่เจ้าพนักงานที่ดินก็โอนที่ดินให้แก่จำเลย ต่อมาเจ้าพนักงานที่ดินได้ออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์แก่จำเลย แยกที่พิพาทเป็น ๒ แปลง เพราะตัดถนนผ่านกลาง โจทก์ได้ครอบครองที่ดินทั้งสองแปลงนี้ตลอดมา ขอให้ศาลบังคับให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินตามหนังสือรับรองการทำประโยชน์ทั้งสองแปลงให้แก่โจทก์แปลงละครึ่ง

จำเลยให้การว่า โจทก์และนางกลมได้ยื่นฟ้องจำเลยขอให้แสดงว่าโจทก์กับนางกลมเป็นเจ้าของที่ดินแปลงนี้ โดยอ้างว่าโจทก์เป็นบุตรนายฟู และนางกลมเป็นทายาทและเจ้าของที่ดินร่วมกับนายฟูตามคดีแพ่งแดงที่ ๖๗/๒๕๑๑ ของศาลจังหวัดสุพรรณบุรี ศาลพิพากษาเสร็จเด็ดขาดไปแล้ว การฟ้องคดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำ

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์นำคดีมาฟ้องในประเด็นเดียวกันกับคดีก่อน เป็นฟ้องซ้ำ

โจทก์อุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาได้วินิจฉัยปัญหานี้โดยที่ประชุมใหญ่แล้ว เห็นว่า คดีแพ่งแดงที่ ๖๗/๒๕๑๑ ของศาลจังหวัดสุพรรณบุรี โจทก์ฟ้องอ้างว่าโจทก์เป็นบุตรและเป็นทายาทโดยธรรมของนายฟู ขอให้ศาลแสดงว่าโจทก์เป็นเจ้าของที่ดินแปลงนี้โดยทางรับมรดก ศาลพิพากษาคดีถึงที่สุดแล้วว่าโจทก์มิใช่บุตรของนายฟู ไม่มีสิทธิรับมรดกของนายฟู โจทก์ฟ้องคดีนี้โดยอ้างเหตุว่าโจทก์เป็นบุตรของนายฟูและเป็นทายาทโดยธรรมของนายฟู และเป็นเจ้าของที่ดินแปลงนี้โดยทางรับมรดกอีก เป็นประเด็นเดียวกันกับคดีแพ่งแดงที่ ๖๗/๒๕๑๑ นั้นเอง จึงเป็นฟ้องซ้ำ

พิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา