โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจจูงโคเข้าไปเหยียบย่ำมันเทศ ๒ ร่อง กับต้นนุ่น ๑ ต้นของนายพรมซึ่งปลูกไว้ เป็นอันตรายเสียหาย ๕ บาท ๒๕ สตางค์ ขอให้ลงโทษตาม มาตรา ๓๒๔

จำเลยรับสารภาพ

ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา ๓๔๐(๓) จึงให้ลงโทษตามมาตรานี้

ศาลอุทธรณ์แก้ให้ลงโทษตามมาตรา ๓๒๔

จำเลยฎีกา

ศาลฎีกาเห็นว่าฟ้องของโจทก์มุ่งจะกล่าวว่าจำเลยจูงโคเข้าไปในไร่มันเทศและต้นนุ่น จึงเกิดเสียหาย หาได้บรรยายว่าจำเลยบังอาจทำให้เสียทรัพย์ โดยใช้โคเป็นเครื่องมือไม่ คดีจึงเข้ามาตรา ๓๔๐ (๓) จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา