โจทย์ฟ้องเรียกกรรมสิทธิที่ดิน อ้างว่าจำเลยทำกรมธรรม์สัญญาขายฝากที่ดินโฉนดที่ ๔๙๖๗ ต่อโจทย์เปนเวลา ๑๐ ปีกว่าแล้ว ศาลล่างทั้งสองไม่สืบพยานโจทย์จำเลย แลตัดสินให้ที่ดินหลุดเปนของโจทย์

ฎีกาตัดสินให้ศาลเดิมสืบพยาน ฯลฯ เพราะเหตุว่าเรื่องขายฝากฤาจำนองที่ดินได้เคยมีประเพณีมาแต่แรกให้ดูกิริยาซึ่งทั้ง ๒ ฝ่ายประพฤติต่อกันว่าเปนขายฝากฤาจำนอง (ฎีกา ๒๕/๑๑๗, ๒๕/๑๒๓, ๔๖๗/๒๔๕๗)

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา