คดีได้ความว่า นางบุญได้ทำกรมธรรม์ลงวันที่ 28 มิถุนายน 2459ขายฝากที่ดินรายพิพาทไว้กับจำเลย กำหนดไถ่ภายใน 10 ปี นางบุญนายอยู่โอนกรรมสิทธิ์ให้โจทก์เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2478 จำเลยขอแบ่งโฉนด นางบุญนายอยู่ และโจทก์ทัดทานไว้ว่า ไม่เป็นไรพี่น้องไม่โกงกันจำเลยครอบครองที่มาฝ่ายเดียวเกือบ 30 ปี และนับแต่วันขายฝากถึงวันโอนโฉนดเป็นเวลา 19 ปี เกินกำหนดขายฝากแล้ว

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์

โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ทำกรมธรรม์ขายฝากกันถูกต้อง ตามกฎหมายที่ใช้อยู่ในขณะนั้นแล้วเป็นการสมบูรณ์ เพียงแต่ไม่แก้ไขใบไต่สวนไม่ทำให้กรมธรรม์เสียไป จำเลยครอบครองที่พิพาทโดยไม่มีการไถ่นับแต่วันขายฝากมาจนเวลานี้ร่วม 30 ปี จำเลยได้กรรมสิทธิ์แล้วแม้โจทก์จะได้รับโอนที่รายพิพาทมาโดยสุจริตก็ไม่ปรากฎว่าโจทก์ได้เสียค่าตอบแทนประการใด จำเลยมีสิทธิขอให้เพิกถอนการโอนได้จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา