โจทก์ฟ้องว่าโจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย โดยจำเลยที่ 1เป็นหัวหน้างาน โจทก์ที่ 2 มีตำแหน่งเป็นพนักงานยิงทราย โจทก์ที่ 3เป็นพนักงานประกอบปั๊มน้ำ โจทก์ที่ 4 เป็นพนักงานประกอบรถไถโจทก์ที่ 5 เป็นหัวหน้ากองเชื่อม โจทก์ที่ 6 เป็นช่างทำแบบโจทก์ที่ 7 เป็นหัวหน้างาน โจทก์ที่ 8 เป็นพนักงานยิงทราย โจทก์ที่ 1 ที่ 7 และที่ 5 ได้รับเงินเพิ่มประจำตำแหน่งด้วย ต่อมาจำเลยได้มีคำสั่งย้ายโจทก์ทั้งแปดไปทำงานแผนกทำความสะอาด อันเป็ฯการเปลี่ยนแปลงสภาพการจ้าง ขอให้ศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งของจำเลย

จำเลยให้การว่าในฐานะนายจ้างมีสิทธิที่จะแต่งตั้งโยกย้ายคนงานไปทำงานในหน้าที่ต่าง ๆ ได้ตามความเหมาะสมเนื่องจากงานน้อยลงจึงต้องลดตำแหน่งหัวหน้าลงและให้โจทก์ทั้งแปดแปลี่ยนหน้าที่เพียงชั่วคราวเท่านั้น

ศาลแรงงานกลางพิพากษาว่าการกระทำของจำเลยเป็นการเปลี่ยนแปลงสภาพการจ้างในลักษณะที่เป็นโทษแก่โจทก์ ให้ยกเลิกคำสั่งของจำเลย ให้จำเลยจัดให้โจทก์แต่ละคนเข้าทำงานในหน้าที่และตำแหน่งเดิม

จำเลยอุทธรณ์

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่างานหน้าที่เดิมที่จำเลยยอมให้โจทก์ทั้งแปดทำเป็นงานฝ่ายช่างและฝ่ายผลิต โจทก์แต่ละคนทำงานในแผนกดังกล่าวมานานจนบางคนได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นหัวหน้างาน ซึ่งมีเงินเพิ่มประจำตำแหน่ง การที่จำเลยออกคำสั่งให้โจทก์ทั้งแปดไปทำงานแผนกทำความสะอาดนั้น พึงเห็นด้ว่าตำแหน่งหน้าที่เดิมของโจทก์ทั้งแปดนั้นต้องอาศัยความรู้ความสามารถหรือความชำนาญเป็นพิเศษส่วนงานแผนกทำความสะอาดไม่จำต้องอาศัยความรู้ความสามารถเช่นว่านั้น แม้นายจ้างจะมีสิทธิสับเปลี่ยนหน้าที่การงานของลูกจ้างได้ตามความเหมาะสมและตามความจำเป็นแก่สภาพแห่งงานของนายจ้าง แต่เมื่อตำแหน่งหน้าที่ใหม่ที่จำเลยย้ายโจทก์ทั้งแปดไปต่ำกว่าตำแหน่งหน้าที่เดิม ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นการสับเปลี่ยนหน้าที่การงานที่ไม่เป็นไปโดยสมควร ทั้งทำให้โจทก์บางคนไม่ได้รับเงินเพิ่มประจำตำแหน่งที่เคยได้ การกระทำของจำเลยถือได้ว่าเป็นการประพฤติผิดสภาพการจ้าง คำสั่งของจำเลยจึงเป็นคำสั่งที่ไม่ชอบ

พิพากษายืน.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา สำนักงาน ส่งเสริมงานตุลาการ