ม.ฟ้องเรียกเงินที่ใช้แทน ต.ไปในฐานเปนประกันตามคำพิพากษาของศาล ต.ต่อสู้ว่าได้ให้น.นำไปใช้แก่ ม.แล้วแต่หามีใบรับเงินไม่

ฎีกาวินิจฉัยว่า ตามกฎหมายในเรื่องชำระณี่ ต.จะต้องมีเอกสารใบรับเงินเปนลายลักษณอักษรมาแสดง จึงจะหักล้างหลักฐานฝ่าย ม.ได้ ต.นำพยานบุคคลมาสืบเท่านั้นไม่พอจะฟังลบล้างหลักฐานของฝ่ายม.ได้ ข้อที่ศาลอุทธรณ์กล่าวว่าแม้ฟังว่า ม.คืนเงินแก่ น.ผู้นำเงินมาใช้แทนต.ไป ก็ไม่ได้ความว่า ต.สั่งเสียมาอย่างไร เมื่อม.คืนเงินให้ น.โดย ต.มิรู้เห็นยินยอมด้วยแล้วต้องฟังว่า ม. ได้ให้เงินแก่ น.ไปเปนส่วนตัวไม่เกี่ยวกับ ต.ดังนี้ ศาลฎีกาไม่เห็นชอบด้วยเพราะ น.เปนตัวแทนของต. เมื่อ ม.คืนเงินแก่ น.ในฐานที่เปนตัวแทน ต., ต.ยังต้องรับผิดชอบอยู่ ให้ต.ใช้เงินแก่ ม.

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา