ว.ป.พ.จำเลยมีอาวุธมีดไม้ ต่างคนต่างเมาสุรามาจากโรงขายสุรา โดยไม่ได้ความว่าจำเลยสมคบกันมาจะทำร้ายใคร มาตามทางจำเลยพบกับ ส.ฮ.ผัวเมีย ว.จำเลยพูดกับ ฮ.ภรรยา ส. ส.แสดงความไม่พอใจ ทันใดนั้น ว.ได้ใช้มีดฟัน ส.หลายที ฮ.ร้องว่า "ขอที" ป.จำเลยก็เอามีดฟัน ฮ. แล พ.จำเลยเอาไม้ตี ฮ. แล้วจำเลยพากันหนีไป สักครู่หนึ่ง ส.ตายส่วน ฮ.มีบาดเจ็บสาหัส ได้ความดังนี้

ฎีกาเห็นว่า การที่ ว.ทำร้าย ส.ก็เปนเหตุส่วนตัวระหว่าง ว.กับ ส.ไม่เกี่ยวกับ ป.พ. แล ป. พ.ก็ไม่ได้แสดงกิริยาช่วยเหลือในการฆ่า ส.อย่างไร เมื่อ ว.ทำร้าย ส.ล้มลงแล้ว ฮ.ร้องขึ้น ป.พ.จึงทำร้าย ฮ.ต่อภายหลัง ก็เปนความผิดของ ป.พ. ส่วนหนึ่ง คดียังไม่พอจะลงโทษ ป. พ.ฐานเปนตัวการฆ่า ส.ตาย จึงตัดสินว่า ว.มีความผิดฐานฆ่า ส.ตายตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙ แล ป.พ. มีความผิดฐานทำร้ายร่างกาย ฮ.ตามมาตรา ๒๕๖ ข้อ ๘

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา