คดีได้ความว่าจำเลยทั้ง ๒ ได้สมคบกันวางเพลิงจุดเผายุ้งข้าว หากแต่มีผู้มาดับไว้ทัน ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย ๑ ปี ตามมาตรา ๑๘๕

ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ทรัพย์ที่จำเลยจุดเผาในคดีนี้เป็นยุ้งข้าวปลูกประจำอยู่ในที่ดินของเจ้าทุกข์และใช้เป็นที่เก็บข้าวหาใช่สังหาริมทรัพย์ไม่ รูปคดีต้องด้วยมาตรา ๑๘๖(๔) ที่ได้แก้ไขเพิ่มเติมเมื่อปีพ.ศ.๒๔๗๕ จึงให้ลงโทษจำคุกจำเลย ๑๐ ปีตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา