ได้ความว่าผู้ตายได้ลอบเข้าไปเปิดคอกเพื่อลักกระบือของจำเลย แต่ยังไม่ทันเอากระบือไปจำเลยรู้สึกจึงถือดาพไล่ฟันผู้ตาย โดยผู้ตายไม่ได้ต่อสู้ พอจำเลยรู้ว่าผู้ตายคือใครแล้ว จำเลยก็หยุดฟัน

ศาลอุทธรณตัดสินว่า จำเลยป้องกันทรัพย์ พอสมควรแก่เหตุ ตามฎีกา ๙๒๖/๒๔๖๘

ฎีกาเห็นว่า ฎีกาที่อ้างนั้นไม่ตรงกับคดีนี้เพราะในเรื่องนั้นได้ความว่าผู้ร้ายได้เอาทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ไปแล้ว จึงตัดสินว่าจำเลยผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามมาตรา ๒๕๑ แต่ควรวางโทษในคั่นต่ำ เพราะจำเลยทำการจับผู้ร้าย พยายามลักกระบือซึ่งมีชุมมาก

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา