คดีนี้ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยทั้ง ๓ คนสมคบกันทำร้าย ช.ตายแล้วเก็บเอาทรัพย์ไป มีผิดตาม ม.๓๐๑ ตอน ๓ ให้จำคุกตลอดชีวิต และให้ริบไม้ของกลาง

นายดี นายดวงอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ตัดสินแก้ให้คืนไม้ของกลางแก่นางแก้วไป นอกนั้นยืนตาม

นายดี นายดวง นายโสมฎีกา

ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีฉะเพาะตัวนายโสมนับว่ายุติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ ฎีกาไม่ได้เพราะนายโสมมิได้ยื่นฟ้องอุทธรณ์ และศาลอุทธรณ์ก็มิได้ตัดสินแก้ไขกำหนดโทษนายโสมอย่างใด ส่วนนายดีนายดวงนั้นถึงแม้โจทก์จะไม่มีประจักษ์พะยานเห็นทำร้าย ช.ก็ดีแต่โจทก์มี ป.เบิกความว่าก่อนหน้าที่เกินเหตุเวลาพลบค่ำได้พบ ช.เดินไปทางที่เกิดเหตุสวนทางกัน พะยานเดินต่อไปอีก ๓ เส้นก็พบนายโสมกับพวก ๒ คนเดินไปทางเดียวกับ ช.และเมื่อเกิดเหตุแล้ว บ.ได้พบจำเลยทั้ง ๓ คนวิ่งมาทางพะยานห่างที่เกิดเหตุสัก ๑๐ วา พะยานเดินไปถึงที่เกิดเหตุพบ ช.นอนอยู่แต่ถามไม่ตอบ นอกจากนี้ยังมี ด.ผ.ได้พบ ช.ล้มนอนอยู่ ด.ถามว่าเป็นอะไร ช.ก็ระบุชื่อว่าจำเลยทั้ง ๓ เป็นคนร้ายดังนี้ คดีฟังได้ว่าจำเลยสมคบกันทำร้าย ช.ตายจริง จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา