โจทย์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๙ กรกฎาคม เวลากลางวัน จำเลยได้นำโคซึ่งจำเลยได้นำโคซึ่งจำเลยรู้แล้วว่าเป็นของร้ายมาคืนให้แก่พวกเจ้าทรัพย์ แล้วรับเอาเงินค่าไถ่ไป ๗๕ บาท ที่ตำบลคู้

จำเลยต่อสู้ว่า ในวันที่โจทย์หาจำเลยอยู่ที่บ้านจำเลย แลจำเลยแถลงต่อไปว่า เมื่อวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พวกเจ้าทรัพย์ได้มาจ้างจำเลยให้ตามโค แต่จำเลยไปตามไม่พบ

ศาลอุทธรณเห็นว่าฟ้องผิดวันแลผิดตำบล คือโจทย์นำสืบว่าจำเลยรับไถ่ที่ตำบลตลาดมะขามเทศในวันที่ ๑๐ กรกฎาคม กระทำให้จำเลยหลงแก้และจำเลยนำสืบแต่ฉะเภาะวันในฟ้องของโจทย์ จึงพิพากษายกฟ้องเสีย

ฎีกายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา