โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมียาบุหรี่ไทย ๑๕๐ มวน หนัก ๘๕๘ กรัมไว้ในครอบครองโดยมิได้ปิดแสตมป์ยาสูบ ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำนวนที่มีไม่เกินหนึ่งกิโลกรัม ไม่เป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ยาสูบมาตรา ๒๗ จึงสั่งไม่รับฟ้องไว้พิจารณา

ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน

โจทก์ฎีกาว่ามาตรา ๒๗ นี้กำหนดข้อห้ามไว้ ๒ อย่าง คือห้ามไม่ให้มียาสูบซึ่งมิได้ปิดแสตมป์โดยไม่กำหนดน้ำหนักอย่างหนึ่ง และปิดแสตมป์ไม่ครบถ้วนห้ามไม่ให้มีเกินหนึ่งกิโลกรัมอีกอย่างหนึ่ง

ศาลฎีกาเห็นว่ามาตรา ๒๗ นี้เป็นบทบังคับในเรื่องผู้มีไว้ ในครอบครอง ไม่ใช่สำหรับผู้มีไว้ขาย ความประสงค์ของมาตรานี้ห้ามถึงที่มีไว้ในครอบครองมิได้ปิดแสตมป์เกินกว่า ๑ กิโลกรัมด้วย มิได้ห้ามแต่เรื่องปิดแสตมป์ไม่ครบถ้วนแต่อย่างเดียว จึงพิพากษายืน

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา