ศาลเดิมลงโทษจำคุกจำเลย ๒๐ ปีฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๔๙

จำเลยฝ่ายเดียวอุทธรณ์

ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยความพยาบาท แม้โจทย์จะมิได้อุทธรณ์ก็ดีในเมื่อคดีนั้นขึ้นมาสู่ศาลอุทธรณ์แล้ว ตาม พรบวิธีพิจารณาอาญา ร.ศ.๑๑๕ ม.๓๔ ศาลอุทธรณ์มีอำนาจพิพากษาคดีให้ถูกต้องตามกฎหมายได้ จึงตัดสินประหารชีวิตจำเลยตามมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๓ แห่งกฎหมายอาญา

จำเลยฎีกา

ฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา