เดิมจำเลยที่ ๑- ๒ เปนผัวเมียกัน มีบุตร์คนหนึ่ง เมื่อ ๔ ปีมาแล้วบุตร์นั้นตาย จำเลยเอาศพฝังไว้ในที่ดินของตน ต่อมาจำเลยหย่าขาดจากผัวเมียกัน ที่ดินแปลงนั้นได้แก่จำเลยที่ ๒ เรือนได้แก่จำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ได้โอนโฉนดขายที่นั้นให้แก่โจทก์ แต่มิได้ตกลงกันอย่างไรในเรื่องศพบุตร์จำเลย บัดนี้โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยทึ่ง ๒ จัดการขุดย้ายศพบุตร์ไปจากที่ดิน

ศาลคดีต่างประเทศตัดสินยกฟ้อง

ศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า เมื่อโจทก์เปนเจ้าของที่ดินแล้ว ก็มีสิทธิจะจัดการขุดย้ายศพไปให้พ้นที่ได้จึงอนุญาตให้โจทก์ทำได้ ถ้าพ้น ๑ เดือนไปแล้วจำเลยไม่ขุดเอาศพบุตร์ขึ้น

จำเลยฎีกาข้อกฎหมาย

ศาลฎีกาตัดสินว่า คู่ความมีสิทธิฎีกาได้แต่ปัญหาข้อกฎหมายเท่านั้น และคดีนี้โจทก์เปนแต่ร้องขอให้จำเลยขุดศพไปเท่านั้น ที่ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้โจทก์ขุดศพบุตร์จำเลยขึ้นได้นั้น วินิจฉัยเกินฟ้องเปนการฝ่าฝืนต่อบทบัญญัติวิธีพิจารณาแพ่ง ม.๓๙ ให้ยกคำตัดสินศาลอุทธรณ์เสีย คงยืนตามศาลเดิม

หมายเลขคดีดำศาลฎีกา

แหล่งที่มา กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา